Τα όρια στα παιδιά


Η οριοθέτηση της συμπεριφοράς των παιδιών αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο  στοίχημα που καλούνται να κερδίσουν οι γονείς στη σημερινή κοινωνία. Οι πολλές απαιτήσεις των παιδιών που έχουν να διαχειριστούν, ο ελάχιστος χρόνος και η ακόμα λιγότερη υπομονή οδηγούν τους γονείς εύκολα να υποκύπτουν στα <<θέλω>> των παιδιών τους, να παραχωρούν προνόμια και έτσι άθελα τους να δημιουργούν ένα προδεδικασμένο που δύσκολα μπορεί να ανατραπεί. Η οριοθέτηση μετά της συμπεριφοράς των παιδιών μοιάζει  με  << βουνό >> και <<γολγοθά>> μαζί.

Η θέσπιση των ορίων αποτρέπει και προλαβαίνει όλη την παραπάνω κατάσταση. Συμπεριφορές αρνητικές και στρεσογόνες αποτρέπονται και τροποποιούνται.Τα όρια είναι ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ  με τα οποία οικοδομούμε τις σχέσεις μας σε μια συνεργατική βάση, είναι το μέσο να επικοινωνήσουμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας. Η μη επιβολή των ορίων έχει σημαντικότατες συνέπιες στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών.

Στην προσπάθεια μας να επικοινωνήσουμε με το παιδί  θα πρέπει να είμαστε ΣΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ σχετικά με το τι ζητάμε. Η σαφήνεια στην έκφραση δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Ακόμα ένα παιδί μπορεί κατά την διάρκεια της ημέρας να αξιώσει είκοσι διαφορετικά πράγματα, θα πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα να βάζουμε όρια εκεί που πραγματικά χρειάζεται και να ΕΞΗΓΗΣΟΥΜΕ και το λόγο.Οι εξηγήσεις θα πρέπει να διέπονται από λογική γιατί αλλιώς το παιδί θα αντιδράσει.

Ένα ακόμη σημαντικότατο θέμα είναι η ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ. Πάντα υπό παρόμοιες συνθήκες θα πρέπει να ισχύουν τα ίδια όρια.Η σταθερότητα στην επιβολή βοηθάει το παιδί να διαμορφώσει και να εσωτερίκευση τους κανόνες της ζωής μας.Ετσι αισθάνεται ότι ζει σε ένα σταθερό περιβάλλον, άρα νιώθει και ασφάλεια μέσα σε αυτό.

Επίσης είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι το παιδί ερμηνεύει αυτό που του λέμε όχι μόνο με Βάση το λεξιλόγιο μας αλλά και βάσει των μη λεκτικών στοιχείων που το πλαισιώνουν το λόγο μας.Ο τόνος της φωνής μας μπορεί να δηλώνει προσταγή, παραίνεση ,συμβουλή. Μπορεί να κρύβει αυστηρότητα, ενδιαφέρον, αγωνία, προβληματισμό, ανησυχία. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τις προθέσεις αλλά  και τα συναισθήματα μας από τον τόνο της φωνής και αντιδρούν.Τα όρια μπορεί να ειπωθούν με ΥΠΙΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΤΡΟΠΟ αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες για συμμόρφωση ή μειώνονται έτσι οι αντιδράσεις των παιδιών.

Αλλά και ακόμα να εφαρμοστούν τα όρια τα παιδία σε εύλογο χρονικό διάστημα θα προσπαθήσουν να τα<< σπάσουν>>. Εδω θα πρέπει να ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΤΑΘΕΡΟΙ σε αυτό που ζητάμε και να αφήσουμε τα παιδία να βιώσουν τις λογικές συνέπειες των επιλογών τους.

Τέλος θα πρέπει να τονίσουμε ότι η θέσπιση και η σωστή οριοθέτηση των ορίων απαιτεί τεράστια υπομονή από την πλευρά των γονιών. Η καλλιέργεια της υπομονής ο κάθε γονιός την οφείλει στον εαυτό του και στα παιδία του .